Strona główna › Co zobaczyć

Co zobaczyć w Muzeach Kapitolińskich

Co zobaczyć

Na tym muzeum opiera się pięć rzeczy: Wilczyca kapitolińska w Sala della Lupa, oryginalny brązowy Marek Aureliusz w przeszklonej Esedrze, kolosalne fragmenty Konstantyna na dziedzińcu, dwa obrazy Caravaggia w Pinacotece i arkady Tabularium z widokiem prosto w dół na Forum Romanum. Wszystko inne to bonus, a jest go bardzo dużo.

Lista arcydzieł13, opublikowana przez muzeum
Brązowy Marek Aureliusz424 cm · 161–180 n.e.
Prawa dłoń Konstantyna166 cm
Obrazy Caravaggia2 · Sala di Santa Petronilla
Arkady Tabularium11 przęseł nad Forum

Wiesz już, którą opcję chcesz? Aktualne terminy i cena samego operatora są o jedno kliknięcie stąd.

Sprawdź terminy i dostępność →

Dziedziniec, zanim jeszcze zdejmiesz płaszcz

Wchodzisz do Palazzo dei Conservatori, a pierwsze, co widzisz przed sobą, to głowa, dłoń i stopa wielkości mebli. To pozostałości kolosalnego tronującego Konstantyna, akrolitu z ciałem z marmuru paryjskiego i płaszczem z pozłacanej blachy brązowej, wykonanego między 313 a 324 rokiem n.e. i wydobytego z Bazyliki Maksencjusza w 1486 roku. Sama prawa dłoń ma 166 cm. Części posągu pierwotnie znajdowały się około dziesięciu metrów nad ziemią. Słynny uniesiony palec wskazujący to współczesna rekonstrukcja antycznego fragmentu — dłoń prawdopodobnie trzymała drzewce berła. Brązowa głowa, dłoń i kula, które trafiły tu wraz z darowizną z 1471 roku, znajdują się w innej części budynku; to właśnie ta darowizna jest powodem, dla którego to miejsce nazywa siebie najstarszym publicznym muzeum na świecie.

Wilczyca i spór o nią

Piętro wyżej, w Sala della Lupa, stoi brązowa wilczyca o wysokości 75 cm, odlana metodą traconego wosku i przedstawiona jako zwierzę, które niedawno urodziło. Trafiła na wzgórze wraz z darowizną z 1471 roku i stała na fasadzie pałacu, zanim przeniesiono ją do wnętrza podczas prac Michała Anioła.

Teraz sprostowanie, i to dobre. Etykieta samego muzeum wciąż datuje wilczycę na V wiek p.n.e. i przypisuje ją warsztatom etruskim lub z Wielkiej Grecji. Anna Maria Carruba dowodziła w 2006 roku, że odlano ją w jednym kawałku techniką niestosowaną w starożytności klasycznej, lecz charakterystyczną dla średniowiecza. Datowanie radiowęglowe na Uniwersytecie Salento umieściło następnie jej wykonanie między 1021 a 1153 rokiem n.e. z 95-procentową pewnością, a badania termoluminescencyjne opublikowane w 2021 roku zawęziły je do okresu od VIII do XIV wieku. Bliźnięta pod nią to osobny i bezsporny dodatek renesansowy, często przypisywany Antoniowi del Pollaiuolo. A zatem: etykieta mówi „starożytna, etruska”, laboratorium mówi „średniowieczna”, i oba stwierdzenia są udokumentowane. Ja patrzyłbym na nią, mając to na uwadze.

Esedra di Marco Aurelio

Brązowy jeździec pośrodku placu Michała Anioła to kopia, ustawiona na oryginalnym cokole 19 kwietnia 1997 roku. Oryginał przywieziono z Lateranu w 1538 roku na polecenie Pawła III, zdjęto do restauracji 8 stycznia 1981 roku, a 11 kwietnia 1990 roku wrócił do wnętrza, pod szkło. Ma 424 cm wysokości i stoi w wielkiej przeszklonej hali zaprojektowanej przez Carla Aymonina i otwartej w 2005 roku, wraz z pozłacanym brązowym Herkulesem z Forum Boarium, brązowymi fragmentami kolosalnego Konstantyna i odsłoniętymi fundamentami Świątyni Jowisza Kapitolińskiego. Ta sala to najlepszy pojedynczy powód, by kupić bilet, zamiast podziwiać plac i odejść — do czego wracam na stronie czy Muzea Kapitolińskie są warte odwiedzenia.

Zobaczyłem rzeźby, które od lat chciałem zobaczyć, i rzeźby, których się tam nie spodziewałem.James_B · Viator

Brązy w Sala dei Trionfi

Stoją tu razem trzy brązy z 1471 roku. Spinario, chłopiec wyjmujący cierń ze stopy, 73 cm, I wiek p.n.e., jedno z najczęściej kopiowanych dzieł renesansu. Camillo, młody pomocnik podczas obrzędu religijnego. I Brutus Kapitoliński, 69 cm portretu w brązie z IV–III wieku p.n.e., podarowany przez kardynała Pio da Carpi w 1564 roku — którego tradycyjną identyfikację jako Lucjusza Juniusza Brutusa samo muzeum nazywa „uczoną interpretacją kultury antykwarycznej, pozbawioną jednak rzeczywistych podstaw”. Kiedy muzeum poprawia etykiety we własnych salach, uwierz mu.

Na drugą stronę placu, bez wychodzenia na zewnątrz

Do Palazzo Nuovo docierasz przez Galleria Lapidaria pod placem i Tabularium nad Forum — to ta część wizyty, która zaskakuje wszystkich i którą porządnie opisuje strona o układzie. W Palazzo Nuovo:

Pinakoteka i szczere słowo na jej temat

Na piętrze Palazzo dei Conservatori, dziewięć sal. W Sala di Santa Petronilla wiszą La Buona Ventura Caravaggia z lat 1596–1597 i jego San Giovanni Battista z 1602 roku, Romulus i Remus Rubensa, Sybilla kumejska Domenichina oraz ogromny ołtarz Guercina, od którego sala wzięła nazwę. W Sali III znajdziesz Chrzest Chrystusa Tycjana i Porwanie Europy Veronesego.

A jednak: jako galeria malarstwa to kolekcja słabsza niż Galleria Borghese i nie zamierzam udawać, że jest inaczej. Przyjdź dla Caravaggiów i Guercina, a nie po przegląd epok. Jeśli przyjechałeś do Rzymu przede wszystkim dla obrazów, zanim wybierzesz, przeczytaj Kapitol czy Borghese.

Sala, o której nikt ci nie mówi

Sala degli Orazi e Curiazi, na początku Appartamento dei Conservatori, była wielką salą, w której obradowała Rada Publiczna Rzymu; od 1595 roku freski malował tu Cavalier d’Arpino, a stoją w niej marmurowy Urban VIII Berniniego i brązowy Innocenty X Algardiego. To także sala, w której 25 marca 1957 roku Belgia, Francja, RFN, Włochy, Luksemburg i Holandia podpisały traktaty rzymskie. Strona muzeum poświęcona tej sali w ogóle o tym nie wspomina. Przechodzisz przez miejsce narodzin Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w drodze do wilczycy.

Zakończ w arkadach

Galeria Tabularium to jedenaście przęseł łuków z tufu gabińskiego z trawertynowymi kapitelami, zamurowanych w średniowieczu, gdy budowla służyła jako twierdza, i od tamtej pory otwartych tylko częściowo. Na jej ścianie spoczywa ogromny marmurowy fragment ze świątyni Zgody. Przez łuki widać Forum Romanum, a za nim Palatyn i Koloseum. To zadaszony, cichy widok na Forum, oglądany niemal na siedząco, który niczego nie wymaga od twoich nóg — i prawie nikt nie umieszcza go na plakatach. Wzgórze, na które patrzysz, to zupełnie inne wzgórze z innym biletem, i warto mieć co do tego jasność — zobacz Kapitol czy Palatyn. Jeśli chcesz mieć to miejsce dla siebie, przyjdź na otwarcie lub w ostatniej godzinie; godziny znajdziesz w tekście o tym, jak tłoczno tu bywa.

Rada od insidera

Poszczególne sale zamykane są tu nawet na kilka miesięcy — sala Pietra da Cortony i sale Horti di Mecenate były w 2026 roku zamknięte z powodu prac. Jeśli przychodzisz dla jednego konkretnego obiektu, sprawdź stronę z komunikatami muzeum rano w dniu wizyty, zamiast ufać jakiemukolwiek przewodnikowi, łącznie z tym.

Sprawdź terminy zwiedzania z historykiem sztuki
Jesteśmy niezależnym przewodnikiem, a nie organizatorem wycieczek. Linki rezerwacyjne prowadzą do GetYourGuide i są linkami partnerskimi — jeśli zarezerwujesz przez nie, możemy otrzymać niewielką prowizję bez żadnych dodatkowych kosztów dla ciebie. Zobacz naszą informację o linkach partnerskich.

Najczęściej zadawane pytania

Co jest najsłynniejszym eksponatem w Muzeach Kapitolińskich?

Wilczyca kapitolińska w Sala della Lupa — choć oryginalny brązowy Marek Aureliusz w Esedrze na żywo robi jeszcze większe wrażenie. Ten na placu przed muzeum to replika ustawiona tam w 1997 roku. Oba znajdują się na opublikowanej przez muzeum liście trzynastu arcydzieł.

Czy Wilczyca kapitolińska jest naprawdę etruska?

Etykieta muzeum podaje V wiek p.n.e., Etrurię lub Wielką Grecję. Analiza radiowęglowa na Uniwersytecie Salento datowała brąz na lata 1021–1153 n.e. z 95-procentową pewnością, a badania termoluminescencyjne w 2021 roku wskazały na okres od VIII do XIV wieku. Bliźnięta to dodatek renesansowy. Spór jest prawdziwy i oba stanowiska zostały opublikowane.

Czy obrazy Caravaggia są zawsze wystawione?

Zazwyczaj tak, w Sala di Santa Petronilla, ale poszczególne dzieła bywają zdejmowane z ekspozycji do konserwacji — La Buona Ventura miała ograniczone godziny oglądania przez jeden tydzień w maju 2026 roku. Jeśli jedziesz dla konkretnego obrazu, sprawdź przed podróżą stronę z komunikatami muzeum.

Jaki jest najlepszy widok z muzeum?

Arkady Tabularium nad Forum Romanum, do których dochodzisz pod ziemią z Galleria Lapidaria, bez wychodzenia na zewnątrz. Jeśli chcesz widoku na miasto, a nie na Forum, Terrazza Caffarelli ma własne zewnętrzne wejście i nie wymaga biletu do muzeum — zobacz stronę o kawiarni i tarasie.

Ile jest sal?

Dziewięć w Appartamento dei Conservatori, trzynaście w Palazzo Nuovo, dziewięć w Pinacotece, a do tego Galleria Lapidaria, Tabularium, Medagliere i sekcje Caffarelli-Clementino — łącznie osiem części trasy. Strona o układzie przedstawia je po kolei.

Bezpłatne anulowanie · zarezerwuj teraz, zapłać późniejSprawdź terminy i dostępność